Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| பிரமாண்டபுராணம் | piramāṇṭa-purāṇam n. < Brahmāṇda+. A chief purāṇa one of patiṉeṇ-purāṇam, q. v.; பதினெண்புராணத் தொன்று. |
| பிரமாண்டம் | piramāṇṭam n. < brahmāṇda. 1. The Universe, considered as an egg of Brahmā; உலகம் 2. That which is large, gigantic, huge or colossal; 3. A chief Purāṇa. See பிரமாண்டபுராணம். 4. A secondary Purāṇa, one of 18 upa-purāṇam, q.v.; |
| பிரமாணக்கச்சாத்து | piramāṇa-k-kaccāttu n. < pramāṇa+. Document, title deed; ஆதாரபத்திரம். (S. I. I.) |
| பிரமாணச்சீட்டு | piramāṇa-c-cīṭṭu n. <id.+. See பிரமாணத்தீட்டு. . |
| பிரமாணஞ்செய் - தல் | piramāṇa-cey- v. intr. <பிரமாணம்+. To take oath, swear; சத்தியஞ்செய்தல். |
| பிரமாணத்திரட்டு | piramāṇa-t-tiraṭṭu n. <id.+. Collection of authoritative texts cited in the body of a work; மேற்கோள்விளக்கங்காட்டும் நூல். (ஈடு.) |
| பிரமாணத்தீட்டு | piramāṇa-t-tīṭṭu n. <id.+. See பிரமாணக்கச்சாத்து. . |
| பிரமாணப்பத்திரிகை | piramāṇa-p-pattirikai n. <id.+. (Legal.) Affidavit; உறுதிமொழிச் சீட்டு |
| பிரமாணப்போலி | piramāṇa-p-pōli n. <id.+. See பிரமாணாபாசம். . |
| பிரமாணம் | piramāṇam n. <pra-māṇa. 1. Measure, degree, quantity; அளவு. (பிங்.) 2. Criterion, ground of inference or belief; 3. Rule, method, order, law; 4. (Log.) Means of acquiring certain knowledge, being six, viz., pirattiyaṭcam, aṉumāṉam, ākamam, uvamāṉam, aruttāpatti, apāvam according to Kuṟaḷ, or eight, viz., 5. Proof, testimony, evidence; 6. Oath,solemn declaration; 7. Document; 8. Royal authority, sovereign command; 9. The Vēdas, as a sacred authority; 10. Faith, trust in God; 11. Illustration, example, citation; 12. Time measured by the revolution of a planet in three ways, viz., tiṉa-p-piramāṇam, irā-p-piramāṇam, arukkap-piramāṇam; 13. True nature; 14. Verse in which ilaku and kuru alternate in each metrical foot; |
| பிரமாணவாக்குமூலம் | piramāṇa-vākkumūlam n. <id.+. (Legal.) Deposition; sworn statement, affidavit; சத்தியஞ்செய்து நியாயஸ்தலதிற் சொல்லுஞ் செய்தி. |
| பிரமாணவாதம் | piramāṇa-vātam n. <id.+. The doctrine that truth must be established through logical proof; நியாயவளவைகளால் வஸ்து நிச்சயம் செய்யவேண்டுமென்னும் கொள்கை. |
| பிரமாணன் | piramāṇaṉ n. < பிரமாணம். (யாழ். அக.) 1. Truthful person; மெய்யன். Viṣṇu; |
| பிரமாணாதீதம் | piramāṇātītam n. < pramāṇa+atīta. (Log.) That which is beyond logical demonstration; நியாயவளவைக் கடந்தது. |
| பிரமாணாபாசம் | piramāṇāpācam n. <id.+. (Log.) Fallacy, unsound reasoning of which there are eight kinds, viz., cuṭṭuṇarvu, tiriya-k-kōṭal, aiyam, tērātu-teḷital, kaṇṭuṇarāmai, ilvaḻakku, uṇarntatai-y-uṇartal, niṉaippu; சுட்டுணர்வு, திரியக்கோடல், ஐயம், தேராதுதெளிதல், கண்டுணராமை, இல்வழக்கு, உணர்ந்ததையுணர்தல், நினைப்பு என்ற எண்வகைப் போலியளவைகள். (மணி. 27, 57.) |
| பிரமாணி 1 - த்தல் | piramāṇi- 11 v. tr. <பிரமாணம். 1. To estimate, judge, infer from premises, deduce; நிதானித்தல். 2. To put faith in, trust; 3. To accept, as final authority; 4. To enact, lay down a rule; |
| பிரமாணி 2 | piramāṇi n. < pramāṇin. 1. One who knows the šāstras; சாஸ்திரங்களைக் கற்றறிந்தவன். நற்பிரமாணி நீயலா லுண்டோ (திருவாலவா. 27, 17). 2. Prominent person; |