2. Noun common to both tiṇai, or both numbers in aḵṟiṇai;
இரு திணைக்கும் அல்லது அஃறிணையிருபாற்கும் பொதுவாக வரும் பெயர். (நன். 281-282.)

2. Ambiguous talk;
கவர்பொருளுள்ள வார்த்தை. (W.)

(b) softness. as of texture;
ஆடைமுதலியன அழுத்தமின்மைக் குறிப்பு. Colloq.:

(c) yielding to pressure on account of dampness, as a wall;
ஈரத்தால் நனைந்திருத்தற் குறிப்பு. (W.)

2. Park. pleasure garden ;
இளமரக் கா. வெயினுழை பறியாக் குயினுழை பொதும்பர் (பெரும்பாண். 374).

3. See பொதும்பு, 1. (சங். அக.)
.

2. Shrubby jungle;
குறுங்காடு. முல்லையம் பொதும்பின் (சீவக. 3042).

3. Hole, hollow in a tree;
மரப்பொந்து. (பிங்.)

4. Pit;
குழி. பொதும்பினில் வீழ்ந்து வழுக்கி (திவ். பெரியாழ். 5, 2, 7).

5. Cave;
குகை. மேருவின் பொதும்பில் (கம்பரா. மீட்சிப். 325).

2. The general public;
பொதுசனங்கள். Mod.

2. Shepherdess ;
இடைக்குலப் பெண். பொதுமகளிரெல்லாரும் . . . புக்கார் பொதுவரோடு (கலித். 101).

2. Disinterested person ;
பக்ஷபாதமில்லாதவன்.

2. Common property;
பொதுவுடமை. பூவின்மேலிருந்து தெய்வத்தையலும் பொதுமையுற்றாள் (கம்பரா. மாயாசனக. 62).

3. Goodness;
நன்மை. புரிகின்ற காரியத்தின் பொதுமை நோக்கி (கம்பரா. மருத்து. 29).

2. Indefinite speech, vague general expression;
குறிப்பான பொருளில்லாத சொல்.

3. Term of general application;
பொதுப்படையான சொல். (நன்.)

4. A word, bearing in a compound a meaning different from its ordinary sense;
பிரியாது நின்றவிடத்து ஒரு பொருளும் பிரித்தவிடத்து வேறு பொருளும் பயக்கும் சொல். (நன். 260.)

5. See பொதுச்சொல், 3. பொதுமொழிபிறர்க்கின்றி முழுதாளும் (கலித். 68). (பிங்.)
.

6. See பொதுச்சொல், 4. பொதுமொழி படரின் (நன். 17).
.

2. A word, phrase or sentence of more than one meaning;
பலபொருள் தரும் ஒரு சொல் அல்லது தொடர். (W.)

3. See பொதுமொழி, 2, 3. (W.)
.

2. Mediators;
மத்தியஸ்தர். (W.)

3. Prostitutes;
பொதுமகளிர். பொதுவர் பொலிமறுகும் (மணி. 28, 51).