Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| துச்சரிதம் | tuccaritam, n. <duš-carita. Evil practice, bad conduct; தீயொழுக்கம். |
| துச்சவனன் | tuccavaṉaṉ, n. <Dušcya-vana. Indra; இந்திரன். (W.) |
| துச்சளை | tuccaḷai, n. <Duššalā. Sister of Duryōdhana; துரியோதனன் சகோதரி. தோள்களிற் கழையைவென்ற துச்சளை (பாரத. சம்பவ. 80). |
| துச்சன் | tuccaṉ, n. <tuccha. Mean, worthless fellow; இழிந்தவன். (யாழ். அக.) |
| துச்சனம் | tuccaṉam, n. <dur-jana. Viciousness, mischievous disposition; துஷ்டத்தனம். Tinn. |
| துச்சாசனன் | tuccācaṉaṉ,. n. See துச்சாதனன். . |
| துச்சாதனன் | tuccātaṉaṉ, n. <Duššāsana. A brother of Duryōdhana; துரியோதனன் தம்பியருள் ஒருவன். துரோபதையது துய்ய கூந்தலிலே கையை நீட்டிய துச்சாதனனுடைய (கலித். 101, உரை). |
| துச்சாரி | tuccāri, n. <duš-cārin. Licentious person, profligate; தீநடக்கையோன். துச்சாரி நீகண்ட வின்ப மெனக்கெனைத்தாற் கூறு (நாலடி, 84). |
| துச்சி | tucci, n. <துய்-. (J.) 1. Eating; புசிக்கை. 2. Experience; fruition; good or evil, as the result of karma; 3. Investigation, examination; 4. Fuller's earth; |
| துச்சிமை | tuccimai, n.< tuccha. Meanness, baseness; கீழ்மை. (W.) |
| துச்சில் 1 | tuccil, n. <துஞ்சு- + இல். Place of retreat, shelter, temporary abode; dwelling place, resort; ஒதுக்கிடம். உடம்பினுட் டுச்சிலிருந்த வயிர்க்கு (குறள், 340). |
| துச்சில் 2 | tuccil, n. Crest; மயில் முதலியவற்றின் கொண்டை. (அரு. நி.) |
| துச்சு | tuccu, n. <tuccha. Meanness; base deeds; இழிவு. துச்சான செய்திடினும் (திருவிசை. வேணாட். 1). |
| துச்சொப்பனம் | tuccoppaṉam, n. <dussvapna. Evil dreams. See துர்ச்சொப்பனம். . |
| துச்சோதனன் | tuccōtaṉaṉ, n. <Dur-yō-dhana. See துரியோதனன். சுழலைபெரிதுடைத் துச்சோதனனை (திவ். பெரியாழ். 1, 8, 5). |
| துசகம் | tucakam, n. cf. rucaka. 1. Common pomegranate. See மாதுளை. (யாழ். அக.) . 2. Citron. See கொம்மட்டிமாதுளை. (மூ. அ.) |
| துசங்கட்டு - தல் | tucaṅ-kaṭṭu-, v. intr. <துசம் +. To engage eagerly in an enterprise, as by hoisting a flag; [கொடிகட்டுதல்] காரியத்தில் முனைந்து நிற்றல். பத்தசனங்களைக் காக்கத் துசங்கட்டி (குற்றா. குற. 91, 1) |
| துசபரிசம் | tucaparicam, n. <tus-sparša. Small climbing nettle. See சிறுகாஞ்சொறி. (தைலவ. தைல.76.) . |
| துசம் 1 | tucam, n. <dhvaja. Banner, flag; கொடி. அடியார்க்கெலா மலகிலாவினை தீர்க்கத் துசங்கட்டு மப்பனே (தாயு. ஆசை. 7). |
| துசம் 2 | tucam, n. <dvi-ja. See துசிவம். (W.) . |
| துசம் 3 | tucam, n. <tuṣa. Husk; உமி. (யாழ். அக.) |
| துசம் 4 | tucam, n. Bastard sal; குங்கிலியம். (L.) |
| துசன் | tucaṉ, n. <dvi-ja. Brahmin; பார்ப்பான். (W.) |
| துஞ்சர் | tucar, n. prob. dhvamsa. Asuras; அசுரர். (யாழ். அக.) |
| துஞ்சரி - த்தல் | tucari-, 11 v. intr. prob. துஞ்சு- +அரி-. To wake up; கண்விழித்தல். வஞ்சிக் கொம்பரிற் றுஞ்சரித் துளரி யொளிமயிர்க்கலாபம் பரப்பி (பெருங். உஞ்சைக். 40, 118). |
| துஞ்சற | tucaṟa, adv. <id+. Entirely, wholly; முழுதும். (J.) |
| துஞ்சினார் | tuciṉār, n. <id. The dead, used euphemistically; செத்தார் என்று போருள் படும் மங்கலவழக்குச் சொல். செத்தாரைத் துஞ்சினா ரென்றலும் (தொல். சொல், 17, சேனா.). |
| துஞ்சு 1 - தல் | tucu-, 5 v. intr. [M. tucuka.] 1. To sleep, doze, slumber; தூங்குதல். நெருப்பினுட் டுஞ்சலு மாகும் (குறள், 1049). 2. To rest without work; 3. To be drowsy, sluggish, indolent; 4. To droop; 5. To die; 6. To perish; to be deprived of power; 7. To diminish, decrease; 8. To abide, stay; 9. To settle permanently, endure; 10. To hang; |